Gönül Darda Kalmasın Ruh Bizar Olmasın

İnsan olarak aczi yetimiz aşikârdır

Kimi zaman sehven, kimi an kasten yükleniriz duygulara

Hissiyatımızın o naif berraklığını lekeler ve hırpalarız vakitsiz heveslerle

Ruhun suhuletinden ve deruni liginden vazgeçer, bir heyecan uğruna neler yapmayız

Haddi bilmek, mizanla arkadaşlık etmek

Maveradan korkup kaçmak yerine, anlamaya gayret göstermek

Aklın ve iradenin, inşirah rahlesinde ki sabır ve teslimiyetle meşkine ram etmek

Sevgi ve merhametin, aşkın ve adaletin rahmet nazarıyla şevkine duçar olmak için ceht etmek ne kadar elzemdir

Ne vakit şimşek çaksa, gök parıldasa

Yağmur haşmetini ve celalini hıçkırıklarla yorgun yüreklere anlatsa

Gülmeye hasret gönüller gün yüzüne çıksa, analar hiç kaygılanmadan halini anlatsa

Prangalar vicdanları sızlatmasa, hürriyet adına her hak ve hukuk gün yüzüne çıksa, insanlık hiç utanmasa

Hesap, aklın ve izanın zaruretidir

İrade tercih ederken, vicdan sessizliğine bürünürken, gönül gürlemelidir

İnanmak, kanmak, anlamadan yorum yapmak, asılsız olana sarılmak, ne büyük karanlıktır

Şeklen ve zahiren temsil ettiğin mefkûren, içini bunaltmayacak, nefsine macera aratmayacak, hak bir nazardır

Mustafa CİLASUN