Açelya

Pis bakışlar soldurur, yıldırır,

Yürek temiz  bakmalı açelya,

Öyle bir çiçek sin bilirim seni,

Kimse bilmez kıymetin açelya…

Hint-Japon-Çin  de bile yok,

Eşin-benzerin, aşinayım ben,  

Uğraşmışlar yetiştirmek için,

Kuruma  bir kez sevemeden…

Dünya çiçeği olarak tanındın,

Ülkelerin ulusal çiçeği oldun,

Asıl yeşerecek yerin bendim,

Başka bahçelerde bulundun…

Saksı toprak çok önemlidir,

Bir ev çiçeğisin aslında da,

Bana göre yetişmişsin sen,

Verimsiz, kötü, pis toprakta…

Pembe, portakal, ateş kırmızısı,

Can tonlar taşırsın genlerinde,

Çalılar-dikenler  sarmış  etrafını,

Ah, bir aç san benim ellerimde…

Şimdi bir açelya'm bile yok,

Kızıl rengi yapraklar nerede,

Seni ilaç olarak gördüm hep,

Tek merhem bendeki derde…

Veysel Kimene

Sevda Şairi

(Kemal Yenice)

© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

27.12.2012