Zaman Diliklerinde Harcanan Ömür

Bilmezdim onca yıl seneler geçmiş

Zaman söküğüne yama bilmezdim

Sevilen kendine mutsuzluk seçmiş

Böylece kırılıp yanma bilmezdim

İstemek yapmanın kardeşi olmuş

Gönülden sevginin çiçeği solmuş

Yaşarken gözüme böcekler dolmuş

Böyle Fatihasız gitmek bilmezdim

Perdeler düşüyor kalp ırmağına

Umudu sakladım gön sandığına

Sözlerim gerildi aşk çarmıhına

Tortusuz denize inmek bilmezdim

Eğittim zamanın keşke derdini

Ebabil kuşundan yedi rengini

Kefene sarılır karun zengini

Eşitlik mevlanın şanı bilmezdim

Çuvalla altınlar sarılan ömür

Yüzlere karalar çalınan kömür

Vicdanın hak ise yetimi sömür

Ayaklar baş olmuş tacı bilmezdim

Besleme sevdalar soluksuz biter

Gönülsüz işlerin geçmesi beter

Üstüme gelmeyin patlarım yeter

Bu kadar içlenip kanma bilmedim