Mabedimi Yalayan Eşkıya Rüzgar

Umarsız!

Saçlarıma düşen tohumlar arsız

Yüreğime değmesin istedim elleri

Şöyle göz ucuyla sevmek/

Yenilmek yoktu eskiden

Kuru bir söze içlenmek

Solak geçmişlerin izi

Kimseyi karalamadan

Aralamaktı amaç

Hayat perdesini

Kimsesiz ve

Üryan…

Bilsem/ki;

Çürük bir geçmişin haltını

Söz uçlarıyla silmekti mahpus

Kuru rüzgarları emziren anne gibi

Saçlarına yıldız dökmekti en sevgisiz çağda

Oğul ve kıza kesmiş ülkenin cendere sokaklarında

Bu yelesi kurşun atlar

Özgürlük ve vicdanın üstünde

Uzak asyadan yekinen halimedir

Fatmadır namlunun ucunda iki çakır göz

Aç bebelerin suya aşa orucudur bu dağlar

Kıl çuvaldan yazgıdır ayşenin nişanı

Çarıkları yalayan ihanet tuzu

Dökülür elbet şakaklardan

Sevmek;

Kimine ı lıve you

Kimine de bedeldir

Ödemesi zaman alan

İhanet kuyularında

Bir parça et koparmaktır

İncecik fidanlardan…

Gönülden kayan

Tura yıldızıdır

Ay öksüz ve çolak

Gün ertelere sığınmış

Suçu gizliyor koyaklar

Keşif lambaları kapalı

Kızıla boyalı salıncak

İpin kaç metresi ölüm

Uzarken maziye…

Gidiyorum;

Mabedimi yalayan

İzbe yollara/

Eşkıya tenime işleyen rüzgar

Avuçlarıma kızıl karanfil der

Gökkuşağı renklerinden…