Sessiz Vedaymış Gidişin

.

Süzülürken deryaların maviliğinde beyaz martılar 
Gökyüzünün derinliğinde yankılanır çığlıklar 

Son yolcusu da güverteye adımını atmıştır 
Demir almak zamanı gelmiştir limandan 
Martıların kanatları eşliğinde yelkenler açılmıştır 
Sessiz vedadır gözlerden maviliğe yansıyan 
Sahile dökülense ayrılığın gözyaşlarıdır 

Kulaklarda çınlamaya başlar 
Köpüren dalgaların kumsalda ki haykırışları 
Martılar çığlık çığlığa umutsuzcadır kanat çırpınışları 

Süzülüp giden beyaz yelkenlerin ardından 
Gözler takılmıştır ayrılamaz ufuk noktasından 

Mavinin üstünü örten gecenin siyahında 
Geride bırakılan hatıralara hüzünlü son vedadır 
Sahili suskunluk sararken yorgun düşmüştür dalgalar 

Gecenin sessizliğinde ufuk noktasındadır gözler 
Sessiz vedanın izidir dudaklardaki acı gülümsemeler 

Gemi kaybolurken ufkun çizgisinde 
Dalgalar aniden hırçınlaşır 
Martıların çığlıkları canhıraştır 
Karanlığın içinde uzayıp giden hasretin gölgesin de 
Mehtabın son ışıkları düşmüştür yaklaşan tan vaktine 
Yüreklerde çarpan sessiz vedanın acı sancısıdır 

Sahilde kumsalla buluşunca hasretin dalgaları 
Gönülde yangındır sevgilinin sessiz vedası 
Kulaklarda çınlar martıların dalgalara karışan kanat çırpışları 

Ah sevdalım nedendir bu gidişin 
Söyle cananım nedendir sessiz veda edişin

Dinçer Demirel

.