İçimde Derin Bir Sızı Var Sessizce Yaşlar Akar

Düşünmek bazen ağır geliyor

Şevk ve hissiyat buruklaşıyor, hüzün içimde büyüyor

Ne kadar boş ver desem, o an çaresizliğimi dile getirsem yinede umut bitmiyor

Yalnızlık ve sessizlik ruhuma derin bir keder bahşediyor, sukutun keyfiyeti sabrıma sesleniyor

İnsan elbette ki umuda bel bağlar

Ve fakat nasibin tevdi edilme vakti kimbilir hangi bahtta yazar

Heves ve arzu geçici bir bahar, dimağ ve tasavvur tefekkürün irfan ve ihsanına bakar

Hazan ibrete ve iltifata tabii bir nazar, her umut, emel olmadıkça azim ve sadakate asude bir şekilde koşar

İnsan ihlasın şevkiyle hazzı yaşar

Tevazuu ve inayetle rızaya koşar, kalpte hangi vakit  inşirah açar

Nazargah olmaya, hak için bakmaya, riyadan uzaklaşmaya, aşkın sadrıyla kul olmaya bakar

Sevda firkati ruhun en mümtaz vasfında yaşar, vuslat hicranı çile olmaktan çıkar, nefs teskiye olmak için melül halde bir nacar

Gözler yollarda kalır, merak taçlanır

Beklenen haber ve nefesin muhabbeti har olur açığa çıkar

Kim kara günü sever, telaşın içinde gülmek için can çeker, ecele nispet edep ağlar

Aklına ve kalbine yabancı olan, bilgi ve metanetten hisesini doldurmayan, şakınlık içinde ve çaresizlik bendinde bocalar

Mustafa CİLASUN