Seni Andım Hicrana Kandım Halime İnanamadım

Bilmiyorum ne yapmalıydım

Nasıl bir kimlik ile karşına çıkmaya hazırlanmalıydım

Hangi vebalin, zafiyet içinde ki mecalin, yüzümü kızartan zamanın

Mizanıyla huzuruna çıkmalıydım, kahır içinde ki bedbahtlığımı ne yapmalıydım

Neden aldanmak için adanıyorum

Kinayeler içinde yol alıyorum, avunmayı neden sayıyorum

Korkuları ve asabiyeti kalbimde taşıyorum, ölüme sadece hüzünle ve hazince bakıyorum

Niçin muhakeme ve idraki hakkıyla halimin veçhesi yapmıyorum, her gün kabahat içinde uyanıyorum

Sual ediyorum vefa kat içinden çıkamıyorum

İnanıyorum lakin kimi aldatıyorum, sanmak üzere bir yanılgıyla yol alıyorum

Geceleri ve yalnızlığın esir eden gerekçeleri içim burkuyor, gözyaşları o an durmak bilmiyor

Tutkularım, heveslerime yön veren nefsim, irademi aczi yete terk ettiren mecalim yüzüme çarpıyor

Artık yolun sonuna geldik, biliyorum

Her lahzada kapımın açılacağına inanıyorum ve öylece çırpınıyorum

Nazarlar çaresiz kaldı, hazan sinemde yaşadı, umut hangi baharın şevkinde bahtıma sürur kattı, yokluyorum

Sukut ederek, yalnızlığın ibret işaretlerinde titreyerek, bilinç tazelenmesi olan, tövbe istiğfarı zikrederek, tefekkür edip yakarıyorum

Mustafa CİLASUN