Hazan Yüreğini Burkmasın Şevkiyle Yandırsın

Ey ruhumun hicran damlası

Kaç zamandır sessizliğin inhisarında seni dinliyorum

Dinmeyen bir gamın, içini acıtan bir ıstırabın izlerini azcimle hissediyorum

Ne vakit bitecek bilmiyorum, hüznün bu kadar kuşatan serencamında gözyaşlarını siliyorum

Şevk umudun tezahürü ve menbaıdır

Yılgın yürekte ve nisyan içinde çırpınan bir halin dilinde sarsılır

Hevesin peşinde, nefsin tesirinde, ukteleşen cefanın melalinde dövünme acıtır

Nasibin ve azmin umuduna koş, aklın ve iradenin istikametinde coş, hak vaktinde aranır

Sine-i sürurumdan kopan yapraklar var

Her ibreti ve nakşedeniyle içimde birikir ar, yoksa akıl neye yarar

Her zerrede ve kısmetin kader defterinde vaktini bekleyen hak ve hakikat ülfettir yar

Nazlanmak ve sızlanmak suskun ve pasif aklın ve iradenin hakkı değildir, hak inşirah üzere muhakeme edenindir

Değme felek değme telime benim diyorum

İçimden geldiği nispette kal etmeyi istiyorum, el hak çekiniyorum

Hiçbir nefesi üzmek veya hicrana sevketmek istemiyorum, kıymet atfedenlere hasrediyorum

Sessiz çığlığın idraki ve inkişafıyla ne kadar acziyet içinde bulunduğumu itiraf eyleyip, çekiliyorum

Mustafa CİLASUN