Rasüle Sav İçimi Döktüm

Bir himmet ki, kutlu yola düşürdü
Bir sevda ki, diyar diyar aşırdı
Bir muhabbet beni benden taşırdı
Huzurda saygıyla diz üstü çöktüm
Ben şah-ı Rasüle içimi döktüm.

Muhabbeti dışa vuramıyordum
Gönül evim yanmış duramıyordum
Cürmümden huzura varamıyordum
Boşandı gözlerden yaşları döktüm
Ben şah-ı Rasüle içimi döktüm.

Hicret yollarına baktıkça baktım
Hücrenin önünde eridim aktım
Can Muhammedimin yanına çıktım
Eşiği ucunda günahı çoktum
Ben şah-ı Rasüle içimi döktüm.

Can-ı gönülden gözyaşı döktüm
Ben sanki ashapla diz dize çöktüm
Hasbıhal ederken boynumu büktüm
Ravzanın yanına ruhumu soktum
Ben şah-ı Rasüle içimi döktüm.

Ravzanın ucunda kokusun aldım
Mest oldum orada ben bir hoş oldum
Gitti herkes sanki baş başa kaldım
Tatlı bir haz aldım ben bende yoktum
Ben şah-ı Rasüle içimi döktüm.

Uhudu görünce bir başka oldum
Habibin kokusu n orda da aldım
Hamza ya bakınca doldukça doldum
Ayneyn tepesinde kırılmış oktum
Ben şah-ı Rasüle içimi döktüm.

Ravzasına varıp namaza durdum
Kılarken namazı hayaller kurdum
Sıdıktan bu akşam Ömer'i sordum
Hücrenin yanında hicranla baktım
Ben şah-ı Rasüle içimi döktüm.

"Sufra" diyen yavruları görseniz
Hele birde sofraları serseniz
Allah dostlarıyla namaz kılsanız
Kubbenin altında sevdama baktım
Ben şah-ı Rasüle içimi döktüm.

Ben Onu görmedim O gördü beni
Karşılar Efendim bütün gideni
Çok iyi bilirmiş selam edeni
Sel oldu gözlerim huzura çıktım
Ben şah-ı Rasüle içimi döktüm.

Ezanı okuyan Bilaldi sanki
Şu… Suffedekiler Enes inan ki
Mus'ab bin Umeyre nasıl yanmam ki
Sel oldum ben o gün bendimi yıktım
Ben şah-ı Rasüle içimi döktüm.

Güllerin Gülüne misafir oldum
Kubbe-i hadrada kendimi buldum
Aşkıyla kavruldum yandım kül oldum
Utandım, arlandım boynumu büktüm
Ben şah-ı Rasüle içimi döktüm.

Fatih YILMAZ
07 Kasım 2005