İsyanlarım

         Yetim  yoksul  bir  çocuk,  yalnız  gurbette.,

         Anlatamaz  acıları, bu  birkaç  kelime.

         Küfürler  etmiştim, o  zaman,  ne  geldiyse  dilime.

         Dua  edemezdim,  beni  dünyaya  getirenlere  elbette!

         Çocukluk  çağımda,  çok  defa  isyankar  oldum.

         Gurbette  kimsesizdim,  nisyanla  doldum.                                                                                                                                                                                                                    Bir    Bir anda  duyduğum  yazık  ki  acı  ve  kindi.

         Ne  kadar  pişmanım  Tanrım,  biliyorsun   şimdi:    

         Hamd-ü  sena  olsun   san  ey  yüce Tanrım, !

         Kimi  zaman  aç  kaldıysam  da,  şimdilerde  tok karnım,

         Senden  yardım  gelmeyeydi  şimdilerde  ben  yandım!

        Bazen  günah  işledim,  bilirsin  ya  şeytana  uydum

         Gençlik  ateşi  bu  ya,  hiç  sönmeyecek  sandım,                                                     

        Çileli  geçse  de  gençliğim,  geri  gelmeyecek  anladım.

        Öyle  zaman  geldi  ki,  tövbekar  olup,  zikrine  daldım

        Yalanmış  bu  alem  geç  de  olsa  inandım.

(Şiirlerime  güzel sesiyle değer kattığı için

 Güzin hanıma teşekkürler)