İşte Hülasa Hayat

Bir horoz sesine uyandığımda,

Güneşin okyaşıyışları  altında.

Kulağım evrenin,

Eğime boyun eğmiş derenin,

Akışındaki müziğe odaklı.

Yeşilin tüm yelpazesini sunarken toroslar,

Baharın binbir çiçeğinden mayalanmış,

Şifasıyla yanı başıma pike yaptığında arı,

Anladım ki kulun dünyadaki tek karı,

Kendisine sunulan yaşamı kabullenmek,

Ruhuyla kavgayı bırakarak,

Güzele,doğruya, barışa elçi olabilmek,

Karınca kararınca,

Yarın hakkın divanına  varınca,

               “Tefeddal ya Rabbi”diyebilmektir.

İşte hülasa hayat.