Sen Gidince

          ( Kadıköy-Ey.2009)

Gittin  geçek   dünyaya ,  anmadığım  an  mı  var?

Acı  ve  keder  bıraktın,  dünyalar  bana  dar!

Elli  üç  yıllık  hayat  eşim  gözlerim  seni  arar,

Günleri  sayıyorum,  işte  verdiğim  karar.

Belirsiz  bir  anda,  kulağımda  sesin,

Başımı  çevirince  hayalmiş  derim,

Kâlbimdesin,  kim  ne  derse,  desin!

Seni  öylesine  sevdim,  öylesine  derin.

Sonbaharda  gittin,  ama  işte  ilkbahar,

Gelen  yok  ki  oradan,  sorsam,  senden  ne  haber?

Çiçekler  açtı   buram,  buram  kokuyor,

Hatıralar  beynimde  yer  etmiş,  ilmek,  ilmek  dokuyor.

Sen  gidince  vazolar  boş,  çiçeksiz  kaldı.

Ne  evlilik,  ne  yaş,  ne  de  özel  günler,

Kutlanmaz  oldu. Yazık  ki  hayal  oldu  dünler.

Bahçede  ise  Çiçekler  mis  gibi  kokular  saldı.

  Bahar  geldi,erguvanlar  çiçek  açtı  boğazda,  yamaçlarda,

Gezmek,  görmek  vardı  her  seneki  düşüncede,  amaçlarda.

Gözümüz  şahane  renklerde, gönlümüz  doğada,

Hatıra  kaldı    o   güzel  günler,  artık,  yuvada.

Her  an  harap  eder,düşünceler,  duygular  beni,

Hastalansam,  Tanrı  bilir,  bir  de  ben,  nedeni?

Ay  değil,  sene  oldu, unutamam  vefat  edeli,

Böyle,  böyle  korkarım  ki, deli  olacağım,  deli!

(Şiirlerime  güzel sesiyle değer kattığı için

 Güzin hanıma teşekkürler)