Âlemlere Rahmet

Yıl 571

Tüm dünya ve gönüller ve evler karanlık

Gönüller ve dünya bekler mümtaz bir aydınlık

Cahiller coşmuş insanlık donmuş bekler aydınlık

Herkes birbirine düşman kinden toprak olmuş matemlik

Canlar olmuş cansız varlık

Dünyayı almış salınmış kindarlık

Cahil vahşi inatçı cahiller kurmuş krallık

Günah damarlarda gezen dem şeytan ışıklarda gezen karanlık

Bekler gözler nurlu bir ışık

Karanlığa doğan hidayeti

Hz Âdem (A.S)başını göğe kaldırmıştı

Arş-ı Alada nurla yazılı bir isim görmüştü

Ahmet

Bekler gönüller canı gönülden susamış merhamete

Eller açıldı sema ya, dudaklar titrek, buğulu gözler

Beşeriyetin kalbine nur

Gönüllere huzur istedi

Doğdu beşeriyetin kalbine nur

Gönüllere huzur geldi

Karanlığı yırtan nur geldi

İnsanlığı yok eden kin ve nefret yok eden geldi

Merhametsiz gönüller merhamet gördü

Yerle bir olmuş insanlık onunla şahlanış gördü

Doğdu tüm gönüllere Nuru Muhammed(s.a.v)

Yıktı putları ve cahilliğin tahtını âlemler insanlık gördü.

Artık ızdırap zülüm…. Bitmişti

Etekleri tutuştu zengin zalimlerin pili bitmişti

Kâinat artık şendi yüzler neşe gelmişti

Fazilet vefa tüm gönüllere onunla ışık, ışık inmişti

Vefa onunla en değerli Ahlakın temeli olmuştu

Tüm kölelikler onunla son bulmuştu

Hürriyet göklerde uçan özgür beyaz kuş olmuştu

Tüm cahiller yerle bir olmuştu Allahın lanetine konu olmuştu

Tüm Âlem ilahi Keremle ve Lütfe mahzar olmuştu

Kâinatın Efendisinin merhameti ile coştu tüm kâinat

Peşinden gidenleri Yüce Allah Lütfi ve Keremi ile

Karşılıksız bırakmıyordu.