Ey Hak Aşkın Vecdine Firkatin Feyzine Muhtacım

Ne vakit tefekkür etsem

Başımı iki elimin arasına koyup, derinliğin izlerini sürsem

İçimde nükseden figanı ve feryadı hakkıyla sahibime anlatabilsem

Ruhum rahatlayacak, kalbim bizar olmaktan kurtulacak, tasavvur başkalaşacak

Hangi rengi elime alsam

Bin bir düşünce içinde bocalayan nefese inansam

Arkamı dönünce hiç endişe yaşamasam, kalbi sükuneti hakkıyla kavrasam

Ağlayan her kim varsa, derin bir kederle kalbinin hıçkırıklarını duysam ve halime acısam

Kim saçını yolar, yırtınır kan ağlar

Hakkı gasp edilen, ciğeri gözler önünde serilen hangi can susar

Zulme kayıtsız kalan, insanın derd-i gamını hiçe sayan, tuğyan içinde yaşayan har

Bilmem ki neye inanır, hırsı ve tamahkarlığı ne sanır, heva için nefsine sarılır, akıl için ne büyük bir ar

Kim hukuku katleder ve çiğner

İnsanlıktan ibret almaktan imtina eden nice zavallı beşerler

Sıfatı ve gücü nefsi için ikame etmeye gayret eden sefiller, riya içinde ki cemiyetler

Düşünmeyi bir kenara atan, sanal bir yaşantıyı hedef sanan, varlığının hesabını unutan, her fırsatta çaka satan reziller

İnsan, beşer kalmaktan kurtulmalı

Akıl ve azimle hakka kul olmak için yarışmalı

Nefsi köleliği taliplerine bırakmalı, heves uğruna hakikatten kaçınmamalı

Suallerin muhatabı olmak için say eymeye çalışmalı, ruh ve kalbini kirlerinden arındırmak için bilgiyi ikmal edip, ihlas içinde aranan olmalı

Mustafa CİLASUN