Karartma

KARARTMA

Aşkın ışıklarını söndür

Ellerimde ucu yanık mektuplar…

Gözlerim, sayfaları sararmış eski kitaplardan dağılıyor

Düşlerimin her yanı zelzele

Yürek kapılarında ateşler doğurdum

Her çaldığımda yüzüme uğrayan sonbaharla

Kıyısız heyecanların uğrağı oldum sessizce

En çok

En çok sana yapraklar döktü dilim

Sözlerim yataklara düştü

Hastane odalarında geçirdiği her havalede birkaç hece kaybetti

Sana yazdıklarımın anlamının yitik olması ondandı

Satırlar arasında gel-gitti günlerim

Susma konuş…

Yoluna ne şairdim ne de şiir

Karmaşasında bu araya gelmiş cümlelerim

Edebi eksik, yaralı sesler düşürdü hep dudağım

İçimdeki ışığın katlindeydim

Söyle

Cevheri gömük kalbimin, hangi damarından sızdın

Sen bildiğim ince belli kalemin ugruna

Ne vakit  kağıtlara döküldün

Şimdi ertelenmemiş sevgiler kıvranıyor, ruhumun sığlarında

Hani yakalasam

Ulu orta, çekincesiz seveceğim seni.

Mayıs 2013

NURGÜL OCAK