Bir İhtilal Bir Gül

"Bazen insan, ilhamını tetikleyecek bir yüz, bir ses, bir olay

belki de bir acı bekler kalemin ucunda. Neyi sürerse şarjörüne onu yüreğinden delip geçer kağıdın saflığında..."

Demir tavında, şiir kağıtta!

Bekleme odalarında, histerik sancılarla...

------------------------------------------------------------------------------------------------------

BİR İHTİLAL BİR GÜL

ihtilale yakın

Annesinin elinde buruşmuş mutluluklarla

kardeşlerinin oyunbaz seslerinde gül' dü

Kar, kiyamet

üstelik

'onlar kuzinede hiç kağıt yakmadı'

yüreğindeki üşüme o günlerde başlamış

içinde hala zevzir kuşlarının ayak izi

göğsündeki kafesin kapıları hala açık

hiç kapatmadı

Zamanın beşiğinde, tos topalak aylar

hayata emeklemeler...

Akşamları sofraya gür sesiyle rüzğar otururdu

ki o;

güneşli gök altında öyle ulu bir çınardı ki

köklerini toprağın böğrüne salmış

yapraklarının hüzün okşayan hışırtısında

gölgesi altında şen kahkahalar attırmış

güleç yanlarıyla hep koşturup durmuş

Gün ağarırdı

ince belli bardakların tavşan kanı teninde

sadâkatler beslendi

iki can azizliğinde

gövde gövdeye tutunmuş

sevgi, saygı çoğulluğunda

eteklerine acılar saklanmış

Asrı heyulâ

gök gri

iki dağın arasında mecnun sanırsın

oysa

kurşunlar üstünden geçiyor

kuşağının anlamsız savaşında

ne sağ da atıyor kalbi ne de sol da

tek derdi insanlıkta!

geçti

bitti

kan kokusunda çekişmeler

rengi kara raflarda kaldı

işte öylesi bir kar kiyamette

yumulu bakışlarını açtı

gül kokulu kız

annesinin elinde buruşmuş bir kaç mutlulukla...

08.05.13

NURGÜL OCAK