Yalnızlık Duygusu

   Akşamın   hüznüyle  kalınca   baş başa,

Düşünürüm ki  bir gün  daha  gitti  ömürden;

Öyle  veya  böyle,  nasıl  yaşarsan  yaşa.

 Kül  olup  karışır  toprağa  yanan  kömürden.

 Neden  musallat  oldu  yalnızlık  duygusu.

  Eşimi  kaybetmek  bu,  korkuların korkusu!

  Yüreğimi  kemirir, bense  insan  kurusu,

  Uzaklaşıp  kaçıyor,  gecelerin  uykusu.

 Yarım  asır,  az  değil,  uzun  bir  zaman.

Sevgiden  öte,  alıştık  bu  birlikte  bir  yaşam

Bilinmez  ki yıllar  mı,  aylar  mı,  geriye  kalan?

 Bir  elli  yıl  daha  dilesem,  olmaz  mı  ki  yalan

Paylaşacak  biri  yoksa  hem  neş'e  hem  de  kederde,

Hele  bir  de  düşer  isen  çaresiz  bir  derde.

 Bir  de  ihtiyarlık gelip çatmış  ise  serde,

 Yalnızlık  en  büyük  kâbusundur,her  yerde.

(Şiirlerime  güzel sesiyle değer kattığı için

 Güzin hanıma teşekkürler)