Umudu İştiyakla Zamana Hasretmek

Billahi

Hep dertli gönül seni sordu

Yıllardır

hüzün soludu, yoruldu bizar oldu


Bir çare adına

Mütemadiyen Hakka yakardı

Hiçbir zaman yılmadı, umut sofrasına kandı


Sevmekten

Söz ediyorum anlık hazdan değil

Aşkın pervazlarına tutunuyorum korku değil


Ha ne olur

Bir haline eğil, gözlerinde meyil

Kalbin vuzuhundan hakikatin deryasına seyir


Mevsimler

Gelip geçiyor, laleler renkleniyor

Ruhum hicranın kadrinde seni hasretle bekliyor


Gelen geliyor

Selam vermeden çekip gidiyor

Bir tutam olsun kulağıma yıllardır haber gelmiyor


Nesiller büyüyor

Ekinler hasat ediliyor lakin sen

Mezarın sessiz sizliğinde, kalbimin köşesinde eriyor


Ömür tükeniyor

Yaşamak umut olmaktan çıkıyor

Aşkın toprağı sahibini bekliyor, seni özlemle anıyor


Çaresiz kalıyor

Halsizlik çöküyor, çırpınış bitiyor

Dil kuruyor, kalp tekliyor, diz çekmiyor, el terliyor


Sana gelmeyi

Bir ömrü çileyle örerek nefesleniyor

Halinde rengârenk büyüttüğü çiçeklerle aşk diliyor


Halinde filizlenmeyi

Nefesinde erimeyi, aşkına erişmeyi

Zamana hasrederek güfteleştiriyor, nakşetsin diyor


Hasretin aşkını

Naaşların serencamında demliyor

Ey Hak diyor, yegânesin idrak ediliyor ruhum geliyor






Mustafa CİLASUN