Her Evlat Murattır Velakin Hassasiyet İllaki Evladır

Her ne hikmetse

Büyük hayaller ve umutlar içinde nasip olan canlar

Kalbin en mütehassis lahzalarında şefkate ve muhabbete layıktılar

Her anne ve baba büyük titizlikle gözlerinden esirgeyip, sağlık ve afiyet içinde okuttular

Bir vakitler naz dönemiydi

Anne ve babanın uktelerinde kalanlar adına serbestti

Duygusallık sağanağı ne kadar gerekliydi, ölçüsü nasıl belirlenmeliydi

Her mizaç aile ocağında şekillenen bedelmiydi, sınır ve had hangi nispette verilmeliydi

Anne ve babalar asli değerdi

Ve fakat hangi sosyal koşullarda yetişmişler çok önemliydi

Bilinç altında bekleyen, tekamül etmesi için fırsat bulamayan nefeslermiydi

Varlık ve yokluk farkını, umut ve şevk iştiyakını ne kadar hassasiyetle taşıyıp, aksettirenlerdi

O kadar cefa içinde vakfedilen kalpler

Hiç kimse tarafından yadsınamazdı, özellikle evlatlar nezninde

Anne yetişkin çocuğun üzerine titriyor, torunları için hizmet talep ediliyor, fakat neleri ihmal ediyor

Baba zavallı bir kenarda sessizce bekliyor, ilgi ve alakadan ümidini kesiyor peki, duygu selinde akıl ve irade kimleri ihya ediyor

Dünya nimetine kavuşmak için

Hevesler adına her çare aranırken, neden sualler muhatap bulamıyor

Hak ve hassasiyet nelerin uğruna heba edilirken, kalbi hassaslaşan yaşlılara hakkıyla dikkat edilmiyor

Edep ve adap bu kadar mı vefasız, aşktan dem vuran gönüller acaba neden bu kadar lakayt ve arsız

Mustafa CİLASUN