Yorgunum

Bir iniş yoldayım sırtımda bohçam

Giderim durmadan aşağı doğru,

Kalk derler giderken bir yerde dursam,

Gittiğim dünyanın, en uzak yolu.

 

Yaşımı sorarlar, giderken bana,

Ben derim yetmiş beş bakıp sorana,

Giderim durmadan dönülmez yolda,

Gittiğim dünyanın, en uzak yolu.

 

Her gelen her geçen sorar halimi,

Rüzgâra yağmura, verdim kendimi,

Yürürüm durmadan, yıllardan beri,

Gittiğim dünyanın, en uzak yolu.

 

Az gittim çok gittim, vardım inişe,

Giderim ben yolda, hep kalka düşe,

Yorgunum yüzümde bulunmaz neşe,

Gittiğim dünyanın, en uzak yolu.

 

 

14 Mayıs 2013

Ahmet Yüksel Şanlı er