Babam

Babam vardı dağlara bedel, 
Günleri geçerdi elinde bel, 
Çalışırdı tarlalarda özel, 
Ele muhtaç olmadı Babam. 

Yaşar gider küsmezdi, 
Çocukları bile üzmezdi, 
Çalışmadan hiç bezmedi,
Ele muhtaç olmadı Babam. 

Gözlerimiz gelmesini beklerdi, 
Sevinir umutlarımız yeşerirdi, 
Bizleri görünce gözleri gülerdi 
Ele muhtaç olmadı Babam.

 
Bilmezdi  çektiği çileleri, 
Dalardı uzaklara gözleri, 
Düşünürdü  yapacağı işleri, 
Ele muhtaç olmadı Babam. 

Kayıp olmazdı gönül izleri, 
Komşularla  olurdu hüzünleri, 
Çalışmıştı  yarılmış elleri, 
Ele muhtaç olmadı Babam

.
Evimize gelirdi babam. 
Sofraları yere sererdi anam. 
Bizlerin yaşantısı sanki dıram, 
Ele muhtaç olmadı Babam.

Kader  yazılmıştı arnına, 
Gelecekleri bilirdi başına, 
Kötü günler çıkardı karşına,
Ele muhtaç olmadı Babam.

Kimse bilmez hastalığını, 
Alırdı evin ihtiyaçlarını, 
Esnafa  dağıtır borçlarını, 
Ele muhtaç olmadı Babam.

Her geçen gün çalışırdı, 
Kimseye muhtaç olmazdı, 
Gün olurdu aç yatardı, 
Ele muhtaç olmadı Babam.

Kimsenin karşısında bükülmedi,
Aç kaldığı güne üzülmedi,
Ekmek için kapılara gitmedi, 
Ele muhtaç olmadı Babam.

Mustafa hayrandı babasına, 
Severdi onu basar bağrına, 
Hasretti sevgili anasına, 
Ele muhtaç olmadı Babam. 

Mustafa  HAMİŞ

Afşinli şair