Yüzüm Gülmüyor

İçimdeki  sızı  dinmek  bilmiyor,

Ne  yapsam,  ne  etsem,  yüzüm  gülmüyor.

Gitti  de  elli  üç  yıllık  yârim  geri  dönmüyor,

Kim  dönmüş  ki  geri  gerçek   dünyadan.

Kendimi  dışarı  atsam,  adım,  adım  dolaşsam,

Acaba  mümkün  mü  ki  seni  unutsam?

Ne  tebessüm,  ne  de  gülümseme,  yüzümde,

Zaten  gülemedim  ki,  gülmek  yokmuş  özümde.

Ses  yok,  seda  yok,  sensiz  bu  evde,

Nasıl  çare  bulunur  ki  böyle  bir  derde?

Ses  tellerim  bozuksa,  kısılmışsa  sesim,  ne  gâm,

Resimlerin  konuşmuyor  ki  benimle,  çerçevelerde.

Yazarken  anıları  bir  roman  gibi

Sanki  sonu  gelmez,  görünmez  dibi,

Tatlı  hatıralar  yerine,  neden  acılar?

Yüreğimi  yakıyor  sonsuz  sancılar.!