Gülerek Gitti

Gülerek Gitti.

Sevdamı yükledim her gün, her ana
Yâr...Dedim...insafsız...Gülerek gitti.
Etme ne olursun! Sensizlik bana
"Kor"...Dedim...insafsız...Gülerek gitti.

Önünde diz çöktüm! Deme "nafile"
Revâ mı bu cana, çektiğim çile?
Şayet terk edersen, yaşamak bile
"Zor"...Dedim...insafsız...Gülerek gitti.

Say ki günah bende, benim bütün suç
Üzersem bir daha, bana kefen biç
Güldürme elleri, yok mu sende hiç
"Ar"...Dedim...insafsız...Gülerek gitti.

Siteme varsa da öfkemin yolu
Zannetme kırgınım kalbim kin dolu.
Yağdırma yaz günü gönlüme dolu,
"Kar"...Dedim...insafsız...Gülerek gitti.

Keserek cezamı rûz-i mahşere
Gezdirme dünyada dertli, âvâre.
Mecbur musun sanki; herşeye çare
"Var"...Dedim...insafsız...Gülerek gitti.

En ufak hatamı hileyle tartıp
Mahvetme dünyamı, tümden karartıp
Ne inlet kalbimi, ne de yalvartıp
"Yor"...Dedim...insafsız...Gülerek gitti.

Bırak şu gururu, nefreti, kini
De ki yanlış yaptım, çok kırdım seni
Yine sevgin ile kuşatıp beni
"Sar"...Dedim...insafsız...Gülerek gitti.

Deme ki "doldurdu aşk miâdını"
En güzel güllere verdim adını
Yetmedi mi hâlâ; gel, inadını
"Kır! "...Dedim...insafsız...Gülerek gitti.

Alay eder gibi son bir kez baktı
Resmimi çıkardı, öfkeyle yaktı
Sandım ki gözümde şimşekler çaktı
"Duur"...Dedim...insafsız...Gülerek gitti.

Mecit Aktürk