Edebiyat ve Kültür Platformu
Hep Çocuk Kaldım
Yoruldum,
Sensizliğin kıyılarında dolaşmaktan
Usandım yalnızlık türküsü tutturmaktan dilime
Pis kokuşmuş bir ölüm kokusu sinmiş üstüme
Sensiz
Aldığım her nefes boğazımı yırtıp geçiyor
Ne güzel kurduğumuz masalsı hayallerimiz vardı
Martıların kanadında seyrediyorduk enginleri
Hatta oradan uzanıp yıldızlara dokunuyorduk
Uzak hiç gidilmemiş adalar keşfediyorduk
Ben
Gözlerinde güneşin doğuşunu izliyordum
Sen
Saçlarımdaki kır çiçeklerini kokluyordun
Ama en çok ellerinde ellerimin terleyişini özledim
Bir gün martıların kanadında geri gelirsin diye
Ben
O hayallere takılıp hep çocuk kaldım
Ve hüç büyüyemedim.
Songül BÜYÜKPINAR
Hep Çocuk Kaldım başlıklı yazı Songül B.P tarafından
18.05.2013 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.
