İçimizdeki Aciz Özgürlük Mücadelesi

Gecenin orta yerinde kıyıya bağlanmış

aşkla çarpışan balıkçı tekneleriyiz seninle

boyalarımız kalkmış, ıslak yosunlar kalbimiz de

gecenin orta yerinde kocasını bekleyen Ayşe’yiz

o’na ağlayan kayalığız sessizce, çünkü gelmeyecek

şiirlerini yazdıkça silen,

sildikçe bu ben değilim diyen şairleriz

en hüzünlüsünü yaşamakla yükümlü çünkü ruhlarımız

bir kuşun gece uykusu, gecenin de derin uykusuyuz

dipsiz bir uçurumuz, yankıyız biz seninle

bilinmezliğe çarpıp bilinmezliğe dönen,

gelinlik hikayeleri misali sebepsiziz

akşamı yaşlılıktan zor etmiş

mesaisi devam eden bir babayız

çocuklarını tarhana çorbasıyla büyütmüş bir anneyiz

kızımızın çeyiz taksitlerini ödüyoruz hâlâ

Vatanı için koşulsuzca ölüme koşan yirmilik gençleriz

uğurlamalarımız hep gözü yaşlı

ıssız tepelerde gece nöbetlerinin efkârlı sigara dumanlarıyız

asil Türk bayrağız, asi Fırat, poşu, katık, azık, telve, her günün batısıyız

içimizse doğusu tüm yaşanılanların

hüzünlü öykülerin mutlu sonlarına özlem duyan bir ülkeyiz

devrimi tamamlayamamış tüm sınıflarıyla dışa bağımlı

ve bunlardan hâlâ habersiziz

yarım ağız siyasetçilerin beceriksiz söylemlerine çatık kaşlarımız

bağnazlık ve cahillikle savaşan tiz keman sesleriyiz

resitallerimiz dört duvar arasında rutubetli

gölgeler senfonisine umutlu

biz seninle şeriatın acıtıp acıtıp kesemediği parmaklar olsak da

yüce adaletin yerini her zaman bulması için dua edenleriz

çocuklarımız meydanlar, çocuklarımız meydanlarda hâlâ

gözlerini bir idam seremonisine kapatmadıkları için

şükredebiliyoruz ya ( ne mutlu bize )

güvercinler ömür boyu bembeyaz bestelenecekler gökyüzüne

belki özgür, belki de susuz, bir yaz gibi ama

ve hüzünlü

yanmış kibrit çöpleri de dahil

yaşamı anlatmak, yaşayamamayı da

bize benzetilecek sevgilim…