Karanlık, 

Karanlıktır hissettiğim şu özlem, 
Hüsrana uğratır, 
Hep aynı sonla buluşturur beni. 

Gözlerim hep yavaş bakar, 
Hazin bir sonu yaşar gibi. 
Kulaklarım uğuldar, 
Sağırlığım susar; 
Fırtınadan kalan sessizlikten belki. 

Ve
Tek başınadır ellerim. 
Kalemdir onların dostu, 
Bir de senin ellerin. 
Yürütür bendeki beni denizler üstünde 
Değer verdiğim sevgin. 

Çıplak, yalın olacaksa olsun 
Yârim, 
Canım dediğim sevdiğim. 

Karanlık, 
Karanlıktır gün ışığında mavi, 
Yarınları görmeden 
Hep aynı sonla buluşturur beni. 

Kaan ÖZER
(Harşena)
( Aynı Son başlıklı yazı Kaan Özer tarafından 19.05.2013 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
 

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu