Bir Çok Kadınlar Tanıdım 2

Bir çok kadınlar tanıdım dedim ya…
 
“Bircan”
bir can oynamadan, daha on beşinde
evcilik oyununa başlamış.
 
İki candan bir canını düşürmüş toprağa
canını adadığı adam zamansız, tuzlu bir tende
başka bir cana karışmış.
 
Bir canı kalmış
canım dediği tek kızına adamıştı hayatını
son defa “Onkoloji” servisinde; sedyede gördüm onu
rüzgara taraması için bıraktığı, saçları kazınmış halde
umutla ve gülümseyerek, bana el sallarken.
 
“Küçük kadın koydum adını”
takriben  bir kırk boylarında
o küçücük bedenine, dağ gibi bir yürek sığdırmış
vatan sevgisi ve duruşu ile
“Gördesli Makbule Hanıma” benziyordu; öyle bir anne.
 
Semt pazarında karşılaştık
hoş sohbet derken
alış veriş yaptığı pazarcıya döndü
-paranın üstünü alabilir miyim? dedi
pazarcı yanında ki kızını göstererek
-bıllana vedim  şincig,

a gözel gızım  gömedin mi gari?
biraz mahcup, kahkaha atarak
kalabalığın içinde kayboldu gitti, Gülcan kadın.
 
“Geceler tütsü kokardı o konuşmaya başlayınca”
şiir satan kadın.
Adını eski bir  şairden almış”Fitnat”
buhurlu sesi ile etrafa yanık bir sevda kokusu saçardı
yürek kabında ısıttığı sevgi ile.
 
Gündüzleri konfeksiyonda çalışır
zor şartlarda okutmaya çalışırdı çocuklarını
 kimse tanımasın diye karanlık çökünce
“Arnavut “ kaldırımlarında  şiir okur
elinde mızıka köşe başında iki aşık görse
onlara eşlik ederdi, mızıkacı ablaya çıkmıştı adı.
 
Onu polis otosunda gördüm gülümsedi
bizim lisenin arka bahçesinde
çalıştığı atölye kapanınca
içinde uçurtmalar, özgürlük sözleri içeren,

“Tahir olmak ta ayıp değil Zühre olmakta
hatta sevda yüzünden ölmek de ayıp değil
bütün iş Tahir ve Zühre olabilmekte “
yani yürekte diyemeden çocuklara; tutuklanmış
suçu şiir satmakmış.

Şimdi bir radyoda üç otuz paraya dostları ile
şiirden fasıl gecelerine katılıyormuş
onun olduğunu tütsü kokusundan anladım.

Devam Edecek...İbrahim.Ç.