Senin Kadife Sesinle Dönüyor Dünya

Düne kadar ölmekti,

toprakla bütün bir ruh yürüyüşü kaldırımlarda

tozlu bir sevmekti düne kadar

ama bugün değil

martılar

ve ölçüsünü aşmış bir tualde deniz

tuzu firuze parmaklarında sevgilim,

tertemiz

çok uzak bir yolu anlatıyor rüzgâr

sefere çıkmış çocuklar gibi,

yenilmekte de olsa bahar, dinmekte de olsa bahar

kış çoktan geçti ya, sessizlik

vapurlar kalkmıyor

kaybolmuş köpükler bu sahilde,

açmıyor tomurcuklar

bir mektubun yazılası var

hafif yatık ve aşka inançlı mavisiyle

bir mektubun hafif yakılası var,

kül siyahı bu bekleyişi anlatmak için

üstelik engel olmuyor masasızlık ve taburesizlik

bir bardak çayı yudumlamak yetiyor

kaşığı bir kenarda, matematiğinden kurtulmuş şeker

dimdik ayakta bir sevgili gibi

uyuyor uzaktaki fener

hangi peronu işgal etsem

ya da hangi numaralı otobüse yanlış binsem de

düşsem senin topraklarına

ufak bir çocuğun elinden kaçırdığı

sapsarı bir balon gibi mesela

üstelikte bavulunu toplanmamış bir heyecanla

geçmişe dönsem, gençliğime dönsem

ellerinin harfleri için

ve topuklarının yankısı kulaklarımda

dudaklarımın camdaki izi gibi

seni özlemeye sitemler etsem

düşler

ve ölçüsünü aşmış tualde biz

aşk firuze ruhumuzda sevgilim

tertemiz…