İki Hayat

İki Hayat

Kalktığımda aşikar sabahın körü

Yatıyordun yatağında,

Diken kadar masum.

Varolmak kuştüyü yastıkta; senin bilmecen

Sonra büyüdük :

Sen paytak paytak yürüyordun bahçede ördek misali

Ben ise uçan kaz; kışa hazır

Ben baba olduğumda, sen yeniyetme, yağız delikanlı oldun.

Acılar çektim çok fazla

İçim içler acısıydı.

Sen ise gönlünce eğlendin, gönül eğlendirdin.

Ben acıyı gömdüğümde

Aşkı tattın birilerinin mısralarında.

İkimiz de çocuk olduk!

İki uluağaç kendi diyarında

İkimiz de çocuk olduk!