Ruhun Gübürü Kibir

RUHUN GÜBÜRÜ: KİBİR

Kibir, insanın kendi benini beğenmesidir.

Kibir, heva ve hevesler doğrultusunda yürümektir.

Kibir, olduğundan başka bir kimliğe bürünmektir.

Kibir, mülevves bir hastalıktır.

Kibir, ruhun gübürüdür.

Kibir, hardal tanesi kadarı bile insanı kötülüklere bulaştırmaya yeten bir mikroptur.

Kibir, Hakk’a, hakikate değil ahmaklığa yaslanmaktır.

Kibir, uslanmaya cesareti olmayanın paslanmaya davetidir.

Kibir, ihlâsın, saygının daim düşmanıdır.

Kibir, asaleti değil akameti tercihtir.

Kibir, densizlik ve dengesizliğin zeminidir.

Kibir, bir şekilde kendine tapınmadır.

Kibir, sonu felaketle bitecek bir eylemin en başıdır.

Kibir, saygıyı, sevgiyi unutmaya talim eylemektir.

Kibir, enaniyetin alkışlanma isteğidir.

Kibir, çapsızlığın doruklara heveslenen aptallığıdır.

Kibir, hazımsızlığın hamlesidir.

Kibir, başarı değil kendi benine bağımlılık getirir.

Kibir, yüzün yüreğe değil yükseğe bakmasıdır.

Kibir sahibi kimse, ukalalığını yansıtır daim.

Kibirli insan, tehlikeli insandır.

Kibirsiz insan, etrafına umut, ışık, ısı, saygı, güven sunan insandır.

Kibir görüşün değil görüntünün hâkimiyet kurma çabasıdır.

Kibir, asillik değil asiliktir.

Kibirli insanı kibirli insanlar da sevmez.

Kibirden kurtulmak yüzlerce, binlerce kirden kurtulmaktır.

Ne mutlu kibirden arınanlara!

Fikri HAKLI