Küçük Serçe

                     ( MAYIS 2012)

Küçük serçe  panjur  abağında  bir delik bulmuş.

Oraya  çer,  çöp  toplayarak  bir  yuva  kurmuş.

Anladım ki,  yapınca  iki   beyaz  yumurta,

Beklemek  gerekliymiş   daha bir  kaç  hafta.

kırarak  yumurtayı, çıkabilmiş İki  yavru.   

Biri  aralıktan  düşüvermiş  bizim  balkona,

kanadı tüysüz, uçamıyor ki, bir yere  kona,

Öyle  bir  durum ki gelmekteydi, hayatî  sona.

Onu, sırt üstü  çaresiz,  debelenir  görünce,

Acıdım,   kurtarmak istedim biran önce.

Düştüğü  deliği  aralayıp  yuvasına  koydum.

Üzüntü yerine bu kere  büyük haz  duydum.

Bir  hafta  sonra  yine  düşmüş balkona.

Hareketsiz  yatıyor, belli ki  ölmüş  bedeni.

Sormayın, bir  elem  bir  hüzün  sardı ki  beni,

Göz yaşı  dökerek  ona  sarıverdim  kefeni.

Küçük  serçe,   gark  olmuşken  sevince.

Ana  yüreği  bu ya!  öter  oldu, günlerce.

Ne  yemek,  ne  de içmek,  Öyle,  ötecek

 Geceleri  sussa  da  bu  böyle   sürecek.

Bir  gün  geldi  çıkmaz  oldu serçenin  sedası.

Zaman  deva olmuş,  azalınca  yavrusunun yası,

Kanatlanıp  uçunca  da  diğer  yavrusu.

Terk etti   yuvasını,  üzüntüm sona erdi doğrusu!

(Şiirlerime  güzel sesiyle değer kattığı için

 Güzin hanıma teşekkürler)

NOT: Gerçek bir olay