Vay Halime

Bendedir kapısı hep açık düşler

Kırık sevda dalına konup uçtum

Özendi bana bin bir türlü kuşlar

Bir sözünde diyardan diyar göçtüm

Her anımda riyakarlar kol gezdi

Kırıp umudumu yeniden dizdi

Kedere düğümlendim o hep çözdü

Şu yürek sırını bir ona açtım

Dillerim konuştu,bülbül misali

Sanki o idi sevginin timsali

Yazdırıp biterme di bu masalı

Aşk kadehinde sevgisini içtim

Maviden yeşile her satırı ben

Seması ürkek toprağı çekingen

Onun gölgesinde yaşardı imgem

Şiir yollarında hece mi saçtım

Yüreğimin tek eşi özelidir

Uykusuz düşümün o güzelidir

Sol yanında ismim hep ezelidir

Ufkuna sevgiden bulunmaz taçtım

Firar ettim nice hoyrat dilinden

Onu seçmiştim ta Sivas ilinden

Nasılda çoşuyor du gönül telinden

Uğrunda türlü bedelleri biçtim

Kara gözlümüsün dedim bekledim

Dostumu düşmanı bile tekledim

Kader gelip sildikçe ben ekledim

Gerçeği  dursun hayaline kaçtım

Zaralı  çok sevmişte  çoşa geldin

Ferhat hayrına dağı bile deldin

Güvendiğin aşkından nasıl öldün

Anlamdın sende kurbanlık koçtun