Irakta Bir Gül Neredeyse Her Gün

Bu Şiirimin hikâyesi Irak'ta masumca 

Kopuyor bedenden günahsız başlar
Kimi kız kimi erkek bu ne çaresizlik
Arkadaşlar

Derken ruhları gezer semalar da
Gören bilen var mı açlar mı toklar mı
Küçük çocukların ayakkabıları 

Şimdi öksüz 

Gelinlik kızların çeyizleri
Şimdi yerlerde üstünde bir tutam kan 
Bu ahları hisseden var mı
Bir ana ağlıyor felluce sokaklarında
Feryad-ı figan-ı bir duyan var mı

Dünya ya yön verenleri görüyoruz Füzelerle atomlarla birisi Bushtur

Biri İngiliz biti söylediklerimi

İrdeleyen var mı

Bugün canlı bombalar var Irak
Sokaklarında üstü tozlu teyze göze Çarpıyor yetmişlik olsada 

Duygu vahim duygu kimsesiz 

Anlatıyor benim namusun 
Dinim her şeyden önce gelir
Yaşlı bedeni enkaz altında
Dilimi tellafuz edebilen var mı

Irak'ta bir gül neredeyse her gün
Müslümanlara yardım dualarla uzak Olsak ta Irak'ta bir gün neredeyse her gün

İbrahim KANDAMAR 
10.01.2007