Sen Beni Unut

sen beni unut...
yıldızlardan bir parça gözlerin
duyguları fikir kalıbına döken göz ucun
ve sancak nöbeti hülyalarda
içimden sessizlik geçer, geçer içimden gözlerin 
eskinin yeniyi yitirdiği
ırmakların bahara uzanamadığı
hayatın tafralarına aldırmadığım bir zamanda
zamanın bir yerinde asılı kalan
yani senden geriye kalan tüm gemileri yaktım
sonra ip atladım gökkuşağıyla
aldırmadım ağlamadım
hep gülen resmimi hatırladım
tuana üzerindeki incecik nehirlerde aşka dair sözlerim
ama...
sen beni unut...
unut/ama beni...

şafak yıldızlardan önce uzansada saçlarını öpmeye
çimenler gerdan kırsada ayaklarını okşamaya
çiçeklerim yarışsada parmaklarını koklamaya
pencere önüne mevzilenmiş gözlere ıslak bir buğu çöksede
gece yarıları derde derman düşler yaralasada
aldırmadım ağlamadım
belki kanadım boyuna
ama...
sen beni unut...
unut/ama beni...