Biliyorum bir gün mutlaka veda edeceğiz bir birimize.

Ayrılık vakti gelip çatacak,

Sen bu şehirden gitmek için hazırlanacaksın.

Aynı şehirde, aynı havayı teneffüs etmek yetmezken bize,

Farklı şehirlerde, belki de dünyanın öbür ucunda

Ayni gökyüzüne ve aynı güneşe uyanacağız.

Ama biliyor musun?

İçimde seni de 

götürdüğüm için 

Hiç ayrılmayacağız…

 

 

Vedalar göz ile sevenler içindir,

Gönülden sevenlerin ayrıldığı nerede görülmüş ki?

Nereye gitsem, ne yapsam benimle olacaksın!

Ben acıkınca sen de acıkacak,

Susayınca benimle susayacaksın!

Kimseler bilmeyecek içimdeki seni,

Anlatmayacağım da kimseye…

Beraber ağlayıp, beraber güleceğiz,

En kötüsü de ne olacak biliyor musun?

Ama neden kötü olsun ki?

Her zaman bardağın dolu tarafından bakmak lazım!

 

 

Benim içimde, benimle yaşadığın için birlikte öleceğiz.

Kabirde bile yalnız ve sensiz kalmayacağım,

Çünkü içimde ki sen, benimle birlikte ölecek…

Sonra, ya sonra?

İsrafil sur'a üflediği zaman,

Yine beraber dirileceğiz.

Koşarak gideceğiz mahşer yerine!

 

 

 

Rabbım huzuruna aldığı zaman beni,

Ne kadar günahkar olsam da,

Yakmaya kıyamayacak.

İçimdeki seni görüp,

Senin hatırına beni de affedecek…

İşte o zaman

Dünyada yaşayamadığımız bütün güzellikleri

Cennette beraber yaşayacağız…

 

 

Kullarının istediğini, dilediğini yaratmak Rabbime zor gelmez!

"Kun fe yekun" yani ol der ve oluverir ya hani,

İşte o zaman ben,

İçimdeki seni dışarı çıkartıp, bir seni isteyip,

Bir tek seni dileyeceğim…

Kimseye hesap vermeden,

Kimseden çekinmeden…

 

 

Ellerine dokunup, gözlerinin derinliklerine bakacağım.

Artık sen de söylemek isteyip de,

Söyleyemediğin her şeyi söyleyecek,

Ben de duymak istediklerimi duymanın

Hazzını yaşayacağım…

Mustafa Karaahmetoğlu

26.06.2013

Değerli Kardeşim Bünyamin DEMİREL' e Teşekkür ederim.