Tutamadım

Bölme çıkarma yaptım gönül sermayem bitti

Aşkı arayım dedim akıl tatile gitti

Gençlik elden uçarken zor yaşlılığı itti

Kayıplar dünyasında ben kendimi ararım.

İletişim ve sevgi yankılanan sedadır

İlim gerçek hazine cehaletse gedadır

Zamanın gömüldüğü her geçen gün vedadır

Yerde karınca gibi ulaşmaktır kararım.

Çıplak gezen ayağa diken ile taş batar

Dışa seyran kalplerde bir koca hinlik yatar

Nefis acelesinden olta kancası yutar

Arzu ateş yakarken yalnızlığı sararım.

Yaşadığım hayatı sığdırdım tek heceye

Unutarak vuslatı name yazdım eceye

Gündüz anası diye düşman oldum geceye

Seher vakti bülbüle gülle ağlar yanarım.

Sesler orkestra kurmuş onu işitir kulak

Beden denilen alan tarla misali sulak

Bu sevda padişahı fikren doğuştan çolak

Sözlük kitaplarını sondan başa tararım.

Aslıma kör bakarak dayandım etli cisme

Hakikati silerek takıldım buzdan isme

Viraneye döndürdün ey rüzgâr artık esme

Avuçta gözyaşlarım geçmişle can zararım.

13.01.2013

Ahmet Çelik

Ceyhan

GEDA: Dilenci, fakir, yoksul