Sen

Sen ! Güneşin bana getirdiği adam !

Yıldızların izdüşümünü gözlerinle özdeşleştireli beri ,

Gecelerim daha aydınlık ,

Rüzgar saçlarımı okşayarak savuruyor.

Sen ! Hayallerimin gerçek hali,

Bir çift yeşil göze ne kadar dünya olabilir ki insan ?

Ki o yeşil gözlere yüzlerce kilometre uzaktayken...

Sen ! Nabzımın artışına neden olan adam 

Merhametsiz bir kalbi var bu kentin

Seni kendine resmetmiş

Geniş caddelerin dar kaldırımlarından

İnce kumsal sahiline kadar 

O kadar tuhaf ki.

Belki de senin ...!

Belki de benim ...!

Sen varlığını varlığıma armağan eden adam

Bu kent alıyor seni benden

Öfkeye davetiye çıkarıyor tenine değen esen yel

Sen sahibim ...!

Şimdi gidiyorum,

Bu kente ilk geldiğimde bırakıp gittiğim yalnızlığımı da alarak.

Güneşin ışıltılarını maviliklerinde izleyerek....