Anaya Hasret

ANAYA HASRET

Ana; sen gideli bilsen halimi

Adını duydukça yaş döktüm ana

Hep başımda döndü felek zalimi

Eziyet ettikçe baş büktüm ana

Sensiz bu dünyanın tadı kalmadı

Işığım karardı gündüz olmadı

Hüzün’e çevrildi neşenin adı

Acılar önünde diz çöktüm ana

Yürekte hasretin ateşi yanar

Unutmaz şu kalbim hep seni anar

Gittiğin yollardan dönecek sanar

Dönmedin; yollara çok küstüm ana

Hatırlarım; biraz ağrısa başım

Ağlardın benimle dökülse yaşım

Hazana uğradı ömür ağacım

Dalından vaz geçtim kök söktüm ana

EVRENİYİ yakar senin hasretin

Bilirim; kavuşmak imkânsız çetin

Lakin dualarım senle bilesin

ALLAHA yalvardım dil döktüm ana