EVRENİ NİN BİYOGRAFİSİ
Yıllardan altmış beş aylardan temmuz
Anamlar tarlada ekin biçmişler
Kimseler anama vermemiş omuz
Doğacağım zaman işe gitmişler
Tarlada tutunca doğum sancısı
Yüreğine vurmuş yokluk acısı
Yolda karşılamış Seher bacısı
İkisi beraber yola düşmüşler
Oturup kalkarak varınca köye
Acil haber salmış Hatça nineye
Canla başla yardım etmiş bebeye
Doğunca hep birden bayram etmişler
Sevinmiş kardeşim baba anası
Olmuşum evimin gülü goncası
Babamın var imiş Salih amcası
Bu yüzden adıma SALİH demişler
O kadar sevgiden aldığım payla
Dört yıl dost olmuşum güneşle ayla
Altmış dokuz yollar ayrı babayla
Bu sebeple bize yetim demişler
Yedi on iki yaş ilkokul çağı
Çok istedim yüksek tahsil almayı
Kader yine yetiştirdi tokmağı
Nüfusta yaşımı küçük görmüşler
Mal, davar peşinde günler geçirdim
At, eşekle dağdan odun getirdim
Bu ahvalle on sekize yetirdim
Gurbetin yolunu reva görmüşler
İstanbul, Zonguldak, Bolu, Konya’yı
Antalya, Mersini hem Ankara’yı
Yirmi birde eve koydum sunayı
Teyze m torununu layık görmüşler
Seksen dokuz yılı gittim askere
Doksan bir yılında aldım tezkere
Sevinçle neşeyle döndüm söfkere
Komşularım geçmiş olsun demişler
Yirmi üç yaşımda doğdu Emre’miz
Üç buçuk yıl sonra geldi Merve’miz
Doksan dört yılında Sefa bebemiz
Böylelikle bana baba demişler
Doksan yedi köyden denkledik göçü
Doksan dokuz yılı yılların güç’ü
Annemi kaybettim ağırdır yükü
Bundan sonra bize öksüz demişler
Acıyla kederle geçerken günler
Üzülme be SALİH gör Mevla neyler
Zeynep kızın belki gönlünü eyler
İki bin üç yılında yeter demişler
İşte böylesine geçti yıllarım
Elliye dayandı artık yaşlarım
Çoğu beyazlaştı kırdır saçlarım
EVRENİ’ye şimdi ŞAİR demişler
Evreni, Edebiyat Evi'nde 155 eser paylaşmış yazardır. 154 şiir, 1 deneme, kaleme almıştır.