Edebiyat ve Kültür Platformu
Orza Esintileri
13.07.2013/Cumartesi
Saat: 01.39
Seni çok özledim...
Çok...
Öylesine özledim ki, sanki başka bir duygu beslemiyor bedenim.
Ve öylesine bir özlem ki tarifini edebileceğim kelime yok.
Gecem gündüzüm hep sen, seni düşünmekle geçiyor sadece.
''Yine gelecek, yine seveceksin.'' diye bir ümit var işte içimde.
Hayallerim de hep sen kurulu, içinde yaşattığım bir tek sen,
Öyle dalıyorum ki sürüp gidiyor mütemadiyen.
Uyku dersen zaten haram, yokluğunda yastığa yorgana kilit vurdum.
Bırak yastığı yorganı, yatak odasının yolunu bile unuttum.
Uyumak vakit kaybı benim için seni düşünürken sürekli...
Hep seni arıyor gözlerim inan, fark etmiyor gecenin dördü, beşi.
Bahsetme uyku ilaçlarından falan, geç her şeyi, ben mutluyum böyle.
Her şeyimde sen varken, elemler, kederler işlemez boş vermiş bünyeye.
Hüzünler, olsa da gökten boşalan yağmur misali,
Boş vermiş bünye dedik ya, benim için sadece bir su katresi.
Yokluğunda benim hikâyem bu işte, yazdıkça uzayıp giden...
Zor; ama insan son noktayı koymayı da bilmeli bazen.
Haydi şimdi sen söyle, dök içini, anlat hikâyeni.
Sen de özledin mi beni?
Aklında zerre kadar yer tutuyor mu bu perişan?
Ve üzülüyor musun, mazimizi düşündüğün zaman?
Bilirim aslında cevabını...
Seversin sen ''hayır''ları...
Bağışla, sormam hataydı...
Kendine iyi bak o halde,
Hep mutlu olman dileğiyle...
Saat: 01.39
Seni çok özledim...
Çok...
Öylesine özledim ki, sanki başka bir duygu beslemiyor bedenim.
Ve öylesine bir özlem ki tarifini edebileceğim kelime yok.
Gecem gündüzüm hep sen, seni düşünmekle geçiyor sadece.
''Yine gelecek, yine seveceksin.'' diye bir ümit var işte içimde.
Hayallerim de hep sen kurulu, içinde yaşattığım bir tek sen,
Öyle dalıyorum ki sürüp gidiyor mütemadiyen.
Uyku dersen zaten haram, yokluğunda yastığa yorgana kilit vurdum.
Bırak yastığı yorganı, yatak odasının yolunu bile unuttum.
Uyumak vakit kaybı benim için seni düşünürken sürekli...
Hep seni arıyor gözlerim inan, fark etmiyor gecenin dördü, beşi.
Bahsetme uyku ilaçlarından falan, geç her şeyi, ben mutluyum böyle.
Her şeyimde sen varken, elemler, kederler işlemez boş vermiş bünyeye.
Hüzünler, olsa da gökten boşalan yağmur misali,
Boş vermiş bünye dedik ya, benim için sadece bir su katresi.
Yokluğunda benim hikâyem bu işte, yazdıkça uzayıp giden...
Zor; ama insan son noktayı koymayı da bilmeli bazen.
Haydi şimdi sen söyle, dök içini, anlat hikâyeni.
Sen de özledin mi beni?
Aklında zerre kadar yer tutuyor mu bu perişan?
Ve üzülüyor musun, mazimizi düşündüğün zaman?
Bilirim aslında cevabını...
Seversin sen ''hayır''ları...
Bağışla, sormam hataydı...
Kendine iyi bak o halde,
Hep mutlu olman dileğiyle...
Orza Esintileri başlıklı yazı orzabey tarafından
13.07.2013 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 2
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.