Ruhum Göçecek

Ben mi uzaktayım, zaman bitecek

Yalnızlığım alev, sensiz geçecek

Geceler karanlık, umut yitecek

Çık gel artık bana, ruhum göçecek

Sen gidince burda, üşümek vardı

Ayrılık sarınca, yaşamak nardı

Her gecenin ahı, ufukta yardı

Çık gel artık bana, ruhum göçecek

Seven iki insan, ayrı olamaz

Uzak düşse bile, yarsiz solamaz

Gönüller beraber, aşksız kalamaz

Çık gel artık bana, ruhum göçecek

Felek bize dargın, tek suçlusu yar

Esen rüzgarında, boğulanın var

Dar ettin dünyayı, sevdamızsa kar

Çık gel artık bana, ruhum göçecek

Her nefes alışta, tükenir sandım

Senin ateşine, gönülden yandım

Parlayan yıldızın, yoluna kandım

Çık gel artık bana, ruhum göçecek

Bahattin’im yare, dolanmış ağım

Gökyüzüne doğru, uzanan dağım

Bedeli olmayan, yolunmaz bağım

Çık gel artık bana, ruhum göçecek

Bahattin Tonbul

3.1.2012