Ey Hayat

ne kadar gerçeksin ki yük oldum başına 
sevdayı anlamazdın ne kahrın vardı bana 
sen kendi yolundasın biliyorum beni bana bıraksana 
istediğin kadar yük yükle istersen altında kamburum çıksın 
ey hayat bir bulut musun ki başımda toy gençliğimden kalan 

düşündüğümden çok yaşadığıma bakarım 
bir duraklasam iki ileri gitsem ardımda kaldı derim 
öyle akıcısın ki zamana inat döner durursun başucumda 
sah damarımda atarken kalbe vuran darbelerinse izlerim...