Sevmenin Zamanı Yok

Doğduğum an sevdim

İlk göz ağrımdaki sızıyı

Bestelediğim nakaratlarda

Bil ki benden önce sen vardın

Hasrettim mutluluğun demine

Kaygılarımdan öteye geçemedi zaman

İçten içe gönül kafesimde aşktın

Bir bulutun gölgesinde açan güneşten

Öylece hiç yüksünmeden sevdim

Sevmenin zamanı yok derdin hep

Bakıştın bir papatyanın çehresinde

Sevmenin zamanı yok

Dört mevsime adını vermişken

Hiç kışı yaşamadan yaz sıcağında adın

Kaybolan ümitlerin ardı sıra illa sen

Bir mutluluktu tatlı gülüşün neşeyken

Gözlerinde kaybolurken şafak tan

Bense sen yaprağında sallanan adam

Sevmenin zamanı yok

Gece saatin kaçı bilmem

Uyku deminde bir sevda adın

Kaç bahar ömrüm varsa mühürdü dudakların

Hercai zaman olsa senden asla vazgeçmem

Ömrümle darağacında vurgun yerken

Sevgiye susamışım açmışım gönlümü

Haykırsam dünyadan evrene kadar

Sevmenin zamanı yok

Buruş buruş olsa da tenin

Benliğin de benliğim her an sendeyim

Uzayıp giden yollarda sendeleyeyim

Aşkın uçurumuna düşmüşken

Sevmenin zamanı yok

21.09.2013  İlhan Koruyucu