Yengeç

YENGEÇ

Sen; zirvelere aşık kar tanesi,
Ben; vadileri parçalayan yengeç...

Henüz tekrarlanmadı bahar,
Güneş kara kışın kucağında henüz.
Sarı yeşile gebe kalsada,
Daha kaç asır beklenecek kim bilir?

Belki buluşmamız bir çığın düşmesine kalmıştır.
Eğer feryatlarım ölmemişse,
Bağırabilirsem dağlara olabildiğince,
Dağlarda eskisi kadar ayna ise,
Buluşmamız bir çığa kalmıştır...

Oysa kar tanesi olduğunu haykırıyormuşsun göklere,
Hep öyle kalmak istediğini
Duyuyorum günahsız martılardan.

Doğuya bakan kıskaçlarımı,
Çeviriyorum Ferhat'ı ağlatan dağlara,
Kar tanemi hapseden yutan dağlara...

Kabuğum susuzluğa dayanamaz bilirim.
Yinede uğruna bir değil ,bin yengeç olurum,
İstersen görünür, istersen kaybolurum...

Mustafa Uğur ÖZDAL

1998 Elazığ-Kış