Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Ah Berrin

AH BERRİN

Yaza denk gelen bir ramazan günü,
Odun fırınında ekmekler zerrin.
Susam, çörek otu, yumurtalı,
Pidenin kokusu burnumuza tüterken,
Fırın önünde salkım söğüdün gölgesi,
Bunalmış bedenleri kucaklarken,
İlk kez gördüm seni beyazlar içinde,
Kara gözlü, esmer güzeli, ah Berrin.

Ekmek sırasında düştün önüme,
Gördüm ensendeydi güzel benin.
Tırnak pideye beş basardı,
Sarılası narin, ince belin.
Yerinde duramazdın belliydi derdin,
Aklını çelmekti arkandaki gencin.
Orucu da sakatlardım kim bilir,
Dudaklarının hayaliyle, ah Berrin.

Zannederdim bütün cilven bana,
Ramazan pidesi bahane eve.
Her ikindide yolunu gözlerdim,
Sırada çıkarırdım hengâme.
Üç beş gün sonra öğrendim,
Yalnız ben değilmişim pervane.
Fırıncı Ramazan uyardı bir gün,
“Oğlum yaramaz bu kız sana”, ah Berrin.

Uğruna ne kafalar yardık,
Ne gözler şişirdik, burun kırdık,
Arkadaşım Memo’yla yan yana,
Ara sıra bizde iyi hırpalandık.
Zor da olsa, sana rağmen seni,
Kendimize bırakmayı başardık.
Yine de arkadaşıma kaldın,
Bir yazı turalıkmış sevdan, ah Berrin.

Bî’dil Enver
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 2
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Ah Berrin

Bîdil Enver Bîdil Enver