Kudret Ağacı

KUDRET AĞACI

Şu dünyada kudret ağacının bir meyvesiyim

Güneşin nârındandır kendime has rengim

Sadece, dışarıdan renkli görünür kaftanım

Tadıma varmak için kabuğumu soy derim

Ağaç vesile, tadımı topraktan aldım

Özüm süzülerek geldi, onun için bahtiyarım

Güneş’i gördüm gökkuşağıyla, yağmur ardından

Süzüldüm arındım, şükür ile ıslandım

Kimi gece bakıp, gördü gri ya da kara

Kimi gündüz aldandı yeşil, sarı, allara

Kimi erken yokladı, buruktu tadım

Hamdım, piştim, hazırım güzel canlara

Ey dost! Sevgiyle pişirdi kudret ağacı

Cem olduk, can dostlara sunduk aşkı

Ne buldunsa bil ki sebep gönül gözün

Böyle kabul et, kusursuz uman çeker sancı