Edebiyat ve Kültür Platformu
Çocukluk Elbisem
Bu gecede çocukluğuma sığındım,
gözü yaşlı şiirlerimi
bir defterin arasında sakladım
çocukluk elbisemi giyinip
sokağa koştum..
hiç mutlu şiirler yazamadım
çünkü hiç mutlu bir anım olmadı
tek mutluluğum;
sığındığım çocukluğumdu
çocukluktan kalma
masum düşlerle avundum hep
her gece gökyüzünü izleyerek
gözyaşlarıyla babama dualar ettim
Çocuk aklı işte
belki bir gün gelir umuduyla,
hep bekledim
bir türlü kabullenmedim öldüğünü...
anneme mutluluk oyunları oynadım
hep maske taktım gülen yüzlü,
mutlu bir çocuk oldum...
Annemin çeyiz sandığımda
sakladığı beyaz danteller gibiydim
bekledikçe sararıp soluyordum acılardan...
Yüreğim hep gel-gitlerdeydi eskiye dair
yeniye dair hiç bir şey yoktu
hep upuzun bir boşluktu hayat
ben mutlu olmak isterken
hayat her gün bana tecavüz ediyordu
temiz olan hiç bir şey kalmamıştı
içimdeki çocuktan ve yüreğimden başka...
daha anne olmadan kendimi
hep hayata hazır bir anne gibi hissettim
o kadar olgunlaşmıştım ki hayat karşısında
nerden zarar gelecek kestirebiliyordum artık
belki hiç yanında olamadım,
annem varken ben annesizliğide öğrendim
bu kahpe hayat yüzünden
buna da kader deyip geçiyorum...
acaba ben neyin bedelini ödüyorumda
bu kadar mutsuzluk, bu kadar çaresizlik
hayat bu olmamalıydı be Anne
ben hep çocukluğumdaki gibi
dizinin dibinde olmalıydım
hiç senden ayrılmamalıydım
tek mutluluğum senmişsin be Anne
senden başka bir mutluluk göremiyorum ben...
Melike Melis / söz yaşlarım
Ses : Erdoğan Egemenoğlu
Şiir : Melike Melis (Kaçamadım annem)
gözü yaşlı şiirlerimi
bir defterin arasında sakladım
çocukluk elbisemi giyinip
sokağa koştum..
hiç mutlu şiirler yazamadım
çünkü hiç mutlu bir anım olmadı
tek mutluluğum;
sığındığım çocukluğumdu
çocukluktan kalma
masum düşlerle avundum hep
her gece gökyüzünü izleyerek
gözyaşlarıyla babama dualar ettim
Çocuk aklı işte
belki bir gün gelir umuduyla,
hep bekledim
bir türlü kabullenmedim öldüğünü...
anneme mutluluk oyunları oynadım
hep maske taktım gülen yüzlü,
mutlu bir çocuk oldum...
Annemin çeyiz sandığımda
sakladığı beyaz danteller gibiydim
bekledikçe sararıp soluyordum acılardan...
Yüreğim hep gel-gitlerdeydi eskiye dair
yeniye dair hiç bir şey yoktu
hep upuzun bir boşluktu hayat
ben mutlu olmak isterken
hayat her gün bana tecavüz ediyordu
temiz olan hiç bir şey kalmamıştı
içimdeki çocuktan ve yüreğimden başka...
daha anne olmadan kendimi
hep hayata hazır bir anne gibi hissettim
o kadar olgunlaşmıştım ki hayat karşısında
nerden zarar gelecek kestirebiliyordum artık
belki hiç yanında olamadım,
annem varken ben annesizliğide öğrendim
bu kahpe hayat yüzünden
buna da kader deyip geçiyorum...
acaba ben neyin bedelini ödüyorumda
bu kadar mutsuzluk, bu kadar çaresizlik
hayat bu olmamalıydı be Anne
ben hep çocukluğumdaki gibi
dizinin dibinde olmalıydım
hiç senden ayrılmamalıydım
tek mutluluğum senmişsin be Anne
senden başka bir mutluluk göremiyorum ben...
Melike Melis / söz yaşlarım
Ses : Erdoğan Egemenoğlu
Şiir : Melike Melis (Kaçamadım annem)
Çocukluk Elbisem başlıklı yazı Melike MELİS tarafından
29.07.2013 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 6
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.