Seni Yazmaya Korkuyorum

Seni Yazmaya Korkuyorum

Her şeyim sensin artık

Düşündüğüm, güldüğüm, ağladığım ne varsa

Sadece bir yere sığdıramıyorum seni,

Seni yazmaya korkuyorum

Ya büyüsü kaçarsa, ya beğenmezsin diye

Gün doğumu gibisin, ne tam aydınlık ne tam karanlık

Anlamıyorum seni ya ben paranoyak ya sen değilsin aşık

Korkuyorum belki de sevmek ve sevilmekten

Önceki canımın yanışları geliyor kalbime

Ne kadar acı varsa geçmişten, gözlerimde şu an

Ona ne şiirler ne şarkılar yazmıştım

Karşılığını da aldım ama;

Kimse bu kadar güzel ihanet edemezdi bana!

Seni yazmaktan korkuyorum

Ya yine ihanet çalarsa kapımı hiç ummazken?

Hiç senden söz etmiyorum kalemime

Onlara bir anlatsam seni dinlemeye doyamazlar ama…

Seni yazmaya korkuyorum

Hangi kelimeler layık ki sana?

Mesela hangi noktalama işareti anlar beni?

Derdimi hangi sıfat anlatır?

Zorlamıyorum ellerimi korkuyor işte…

Sensizlikten korkuyor

Gidersen seni yazdıklarımla baş başa kalmaktan,

Yalnızlıkla kol kola bunları okumaktan korkuyor

Seni yazmaya korkuyorum

Çünkü seni kalbime yazmışım