Mor kentin koyu akşamlarında

Bileklerinden tutmuştu hayatı.

Gölgesi büyüdü gözlerinde gidemediği yolların

Kuzu meleyişleri kesildi birden ve

Kapıları kapandı ağılın.

Sevgi gürültülerinin sesi git gide yükseliyordu

İç sesini kıstı saklı duyguların…

 

Beynini kemiriyordu fırtına öncesi sessizlik

Aklında bir şey yoktu düne dair,

Mor kentin koyu akşamlarında.

Şuursuzca maviyi arıyordu ,

Yakalamaya çalışıyordu bulutları

Tepeden tırnağa kan ter içinde

Nereye koştuğunun algısı zayıf…

 

Göz yanılmalarının ardı arkası kesilmiyordu

Saçlarından yakaladığı, elinde kuru bir dal,

Bırakmamakta ısrarlı

Canına can katacak bu kez…

Ve  her zamankinden daha  kararlı

Sıkı sıkı  yalnızlığına saracak,

Üşümeyecek yokluğunda.

Mor akşamlarda maviyle kucaklaşacak

Saklı duygularını bırakacak mavi gökyüzüne

Azat edecek…

 

Kolunda büyüttüğü sevgiyi uçuracak özgürlüğe

Geri dönüş zamanını çocuk saflığında bekleyecek

Zamana her saniye bir çizik atıp,

Vurgun yemeden yakamozlara teslim edecek

Islak yüreğini…

 

Sabırla bekleyecek küstürmeyecek serin suları

Belki; bu kez dalgalar ayaklarına mavi mavi dokunacak

Belki; bu kez gün yüzüne çıkacak saklı duyguları

‘’Mutluluğu en mavi yerinden yakalayıp, belki bu kez sevginin rotası ona dönecek’’

Belki…

Gamze YAĞMUR

09/08/2013