Yaktım Aşk

Kan revan ızdıraplarımın,  arifesindeyim bu gece

Karanlıklara emanet ettiğim,  tüm sırlarımı getirin

Deşifre edeceğim, içimde ki en ağlak yerlerini

Yıktım köprüleri,  yaktım aşkı, küllerinden doğsun diye

Suskun gecelerim de ay şahit, döktüğüm onca yaşlara

Sarsılıyorum, hiddet nöbetlerinde, gark oluyorum hıçkırıklara

Taşıyor bendinden sabır, şiddetlere meylediyorum istemeyerek

Yıktım köprüleri,yaktım aşkı, küllerinden doğsun diyerek

Bu son olsun dedikçe, gariban yalnızlığıma, yazdığım şiirler

Ağlanası halime, kalem asi gelirken, isyankar oluyor kelimeler

İçime çektiğim, sigara dumanında,  bilmem kaçıncıydı geceler

Yıktım köprüleri, yaktım aşkı küllerinden doğsun diyerek

Gitmelerim geliyor  içimden,  ne varsa ardıma bakmadan

Asalak hatıralar sırıtıyor, beynimin en ücra yerlerinde

Birden, kabadayı oluyorum, çok kızıyorum kendime

Yıkıyorum köprüleri, yakıyorum aşkı küllerinden doğsun diye

                                                                                  08.08.2013

                                                                                  ilhan keskin